Bobby Robson: Er kan maar één ‘SIR’ zijn

Een benefietwedstrijd. St. James’ Park in Newcastle. Een doodzieke Bobby Robson (met hoed) in een rolstoel. Dik 50.000 supporters die zingen: “There’s only one Bobby Robson…”. Ik kijk naar het filmpje op YouTube. Slechte kwaliteit. Gemaakt met een mobiele telefoon. Kippenvel. Wat kunnen die Engelsen dat goed; hun helden eren! Een paar dagen later overlijdt Bobby Robson.

Robert William Robson werd een legende in het Engelse voetbal. Hij voetbalde voor Fulham en West Bromwich Albion en kwam tot 20 interlands. Daarna begon hij in 1967 bij de Vancouver Royals uit Canada als coach. Vervolgens keerde hij terug naar zijn oude liefde Fulham. Na Fulham volgde de echte doorbraak en wel bij Ipswich Town, dat hij maarliefst 14 jaar onder zijn hoede had. De Uefa Cup in 1982 was de bekroning. Daar ontstond ook de warme band met Nederland want in Ipswich werkte hij met Arnold Mühren en Frans Thijssen.

Van 1982 tot 1990 stond Robson aan het hoofd van de Engelse nationale ploeg en haalde hij met Engeland de halve finale van het WK 1990 in Italië. Een toernooi dat Engeland misschien wel had moeten winnen. Robson breidde nog een buitenlands vervolg aan zijn carrière. Tussen 1990 en 1999 passeerde hij achtereenvolgens bij PSV, Sporting Lissabon, FC Porto, FC Barcelona en opnieuw PSV. Van 1999 tot 2004 was Bobby Robson coach bij Newcastle, waarna hij tot november 2007 nog als adviseur fungeerde voor de bondscoach van Ierland.

Bobby Robson won veel maar verloor de strijd tegen kanker. Een strijd die al in 1991 begon. In 2002 werd Robson vanwege zijn verdiensten voor het Engelse voetbal in de adelstand verheven en mocht hij de titel 'sir' voor zijn naam dragen. Bobby Robson verdient de titel ‘sir’ niet alleen, hij is het ook. In every inch a gentleman. Bij sir Alex Ferguson hoor ik het nerveuze gesmak op dat kauwgumpje. Bij sir Elton John zie ik al zijn potsierlijke outfits en brillen voor me. En bij sir Cliff Richard kan ik die boerende en schreeuwende The Young Ones niet wegdenken. Laat staan dat we ooit moeten spreken van sir Wayne Rooney. Eigenlijk zouden er geen andere ‘sirs’ meer mogen zijn. “There’s only one SIR; Bobby Robson…”