Het regent op de Oranjecamping en dat ziet er droevig uit. Tentjes zijn omringt door plassen, partytenten hangen door onder de druk van het hemelwater en voetbalsupporters in korte broek zoeken sprintend op slippers een schuilplaats. Dit is ook het EK. Een Europese titel krijg je niet cadeau.

De dag begint nog zonnig. Caravana Laranja had een ouderwets gezellige avond en slaapt lekker uit. Tijdens het ontbijt komen Mari en Ria, de buren van het WK in Duitsland, op de koffie. Erg leuk dat zij er ook nu weer zijn. Na een interview met TV Limburg schijnt de zon nog altijd. De rustdag is een feit. De tijdschriften en spelletjes komen voor de dag. Kort na het middaguur trekken we zelfs de eerste biertjes open en steken we een mooie Cubaanse sigaar in de brand. Na een uurtje het Zwitserleven Gevoel pakken de eerste donkere wolken zich echter samen boven het dal.

Erwin Kroll zou Interlaken een fascinerende omgeving vinden. Het weer is er namelijk continu onderhevig aan verandering. Als je geen weerman bent, is het allesbehalve fascinerend. Je kijkt omhoog maar je weet niet hoe het er een paar uur later of een paar kilometer verderop uitziet. Gelukkig herbergt de Oranjecamping naast 2.500 bondscoaches ook even zoveel meteorologen. De meest gehoorde constatering is: "Tsja, die wolken komen de bergen niet over...". Ik begrijp er niets van; de zon heeft er toch ook geen moeite mee?!

Medelijden met Caravana Laranja is echter niet op z'n plaats. Wij vermaken ons prima en zijn ons goed bewust van onze bevoorrechte positie. We zitten vijftig kilometer van onze jongens vandaan in een prachtige omgeving en zijn sinds maandag supporter van een titelkandidaat. Trouwens houd ook Spanje en Duitsland in de gaten...