|
Gelukkig: de
goal telde. De UEFA heeft dat officieel bekend gemaakt. Anders hadden we
ongetwijfeld een nare bijsmaak overgehouden aan de overwinning op de
Italianen...maar niet heus. De selectie van Caravana Laranja herstelt snel. Als
er al sprake is van kleine pijntjes dan voel je dat "'the day after the night
before' niet. De overwinning op de Italianen voelt nog wel onwerkelijk. We
hebben geen herhaling, geen nabeschouwing en geen krant gezien en kunnen het
nauwelijks bevatten. Toch is het allemaal echt waar.
Na het ontbijt in het zonnetje stellen dé aanhangers vast dat het wel eens een
heldere dag zou kunnen blijven en dus is het een perfecte dag om het dak van
Europa op te zoeken. De heren bedenken zich geen moment en nog geen uur later
staan ze op het station van Zweilütschinnen. De Jungfraujochtrein volgt een
steile, adembenemende route en de rit is elke Zwitserse Frank meer dan waard.
Via Wengen, bekend van de Lauberhornafdaling, zet de klassieke trein koers naar
het hoogste treinstation van Europa.
Op bijna 3500 meter
hoogte wandelt Caravana Laranja door de sneeuw. Een bizarre, maar onvergetelijke
ervaring. We genieten van het uitzicht op de besneeuwde toppen en gletsjers.
Vele foto's en een schnitzel later beginnen we aan de afdaling. Al met al brengt
Caravana vandaag circa vijf uur in de trein door. Tegen zessen arriveren we weer
op de camping dat even daarvoor is geteisterd door kort maar hevig noodweer.
Behoudens een aantal natte handdoeken aan de waslijn valt de schade in Kamp
Caravana gelukkig mee. We trakteren onszelf op een stevige alcoholische
versnapering en komen de frisse Zwitserse avond goed door.

|