Woensdag 23 juni, tijd voor een sigaartje, want het was me het dagje wel weer.

Vandaag is er een dag met hoofdletters toegevoegd aan de vaderlandse voetbalhistorie (en niet alleen omdat het de verjaardag van Caroline was). Caravana Laranja was er bij. In Braga wint Oranje van Letland, maar nog belangrijker; in Lissabon wint Tsjechië (B) van Duitsland. Voor de Duitsers “ist alles vorbei”, voor de Hollanders krijgt het EK een vervolg.

Espinho ontwaakt wederom in de regen en dat draagt niet bij aan een goed gevoel. Caravana Laranja is allerminst gerust op een goede afloop. De selectie besluit iets later dan normaal naar de speelstad af te reizen en slechts een staartje van de festiviteiten in de Noord-Portugese stad mee te pikken.

Gek genoeg neemt met de oranje-gekte ook het vertrouwen toe. Een gevoel van “samen staan wij sterk” en “wie maakt ons wat” maakt zich meester van alles wat oranje is. Wederom vormt de “oranjemars” naar het stadion één van de hoogtepunten van de dag. Ruim voor aanvang van de wedstrijd arriveert het oranje lint bij het opvallende stadion van Sporting Club de Braga. Een stadion dat is verrezen uit de rotsen en dat slechts twee metershoge en steile tribunes kent.

Caravana is opgelucht als ook voor haar de poorten open zwaaien na het overleggen van de, in het zwarte circuit verkregen, kaartjes. Het blijken zelfs kaartjes te zijn voor de eretribune. Caravana Laranja kan de spelers aanraken en zit te midden van tal van prominenten die maar wat graag met dé aanhangers van oranje op de foto gaan.

Het hele stadion is oranje en staat als één twaalfde man achter Oranje en ook achter de Tsjechen. Vooral de reacties van spelers en supporters na nieuws uit Lissabon zijn om kippenvel van te krijgen. De spanning is negentig minuten lang bijna ondraaglijk en de opluchting na tweemaal drie kwartier des te groter.

Helaas houdt het Portugese avontuur hier wel op voor Caravana Laranja. Morgen gaan wij naar huis; het is niet anders. Louis van Gaal weet het ook. Bij het verlaten van het stadion spreekt hij dan ook de mooie woorden: “Wel thuis, jongens!”.