Vrijdag 11 juni, tijd voor een sigaartje, want het was me het dagje wel weer.

Voor dag en dauw vertrekken de heren van Caravana Laranja. Uitgezwaaid door een menigte supporters. Het vertrek verloopt op schema. Een enkele vedette meldt zich te laat. De heren zijn er tot op het laatste moment in geslaagd de opstelling en hun tactiek geheim te houden. Verrassend is dat Arno (2.07 m) start op de (achter-)bank. Hetgeen automatisch inhoudt dat Mark de heren Nederland uit loodst. Al snel wordt duidelijk dat Caravana kiest voor korte afwisselingen. Om de twee uur worden de benen gestrekt en wordt er van chauffeur gewisseld. Al aan de Belgische grens, waar een ware razzia plaatsvondt, blijkt dat Caravana Laranja kan rekenen op veel sympathie; de Belgische sterke arm knijpt een oogje toe.

Ruim 1100 kilometer lang trekt Caravana Laranja veel bekijks. Duitsers, Fransen, Engelsen maar met name de Nederlanders zelf zwaaien, toeteren, knipperen en vergapen zich aan de caravan. Er worden diverse foto’s gemaakt en motorrijders halen halsbrekende toeren uit om maar naast dé aanhanger te rijden. De heren maken allemaal een geslaagd debuut als caravanrijders. Mark bijt sterk het spits af, Mikel trekt de Subaru met gemak naar de honderd, Arno neemt de passage Parijs voor zijn rekening en Marcel vreet Franse kilometers tussen Parijs en Bordeaux.

Ruim over de helft slaat Caravana Laranja haar eerste kamp op, op een rustieke camping in Cap Martin. Een eerste toost, een eerste douche en de eerste uurtjes slaap. We zijn begonnen.